41
CZĘŚĆ 1: Wprowadzenie do tematyki PPP
KOMPARATORY
Do porównania efektywności (efekty / koszty) projektu tradycyjnego i PPP służą wypracowa-
ne w teorii i stosowane w praktyce narzędzia, tzw. komparatory:
PPS – PPP Potential Scan
skanowanie projektu (wstępna analiza PPP);
PPC – Public-Private Comparator
komparator publiczno-prywatny – porównanie
hipotetycznego modelu PPP z modelem tradycyjnym;
PSC – Public Sector Comparator
komparator sektora publicznego – porównanie
wybranej, najlepszej oferty PPP z modelem tradycyjnym.
MODELE PPP
Do klasycznych modeli PPP można zaliczyć:
BOT
(
build-operate-transfer) – partner prywatny buduje infrastrukturę, zarządza nią
i przekazuje podmiotowi publicznemu;
DBFO
(
design-build-finance-operate) – partner prywatny projektuje i buduje infrastruk-
turę oraz zapewnia jej finansowanie, przez okres umowy zarządza nią, a po zakończe-
niu umowy przedmiot PPP wraca do podmiotu publicznego;
DBFM
(
design-build-finance-maintain) – partner prywatny projektuje i buduje infrastruk-
turę oraz zapewnia jej finansowanie, przez okres umowy zapewnia dostępność/utrzy-
muje ją, a po zakończeniu umowy przedmiot PPP wraca do podmiotu publicznego.
Podmiot publiczny zarządza popytem;
BOO
(
build-own-operate) – partner prywatny buduje, posiada i zarządza daną
infrastrukturą;
BTL
(
build-transfer-lease) – partner prywatny po wybudowaniu infrastruktury przekazu-
je ją podmiotowi publicznemu, a sam zarządza nią na warunkach umowy dzierżawy;
Kontrakty na zarządzanie
umowy na kompleksowe utrzymanie, zarządzanie
i eksploatację infrastruktury;
Umowy o świadczenie usług
partnerzy prywatni zobowiązują się do świadczenia
usług w zakresie większego przedsięwzięcia.
Na wybór zastosowanego modelu mają wpływ przede wszystkim:
Definicja przedsięwzięcia,
Wynagrodzenie: kto płaci, ile, za co i kiedy,
Podział ryzyka – odpowiedzialności i podział zadań,
Struktura organizacyjna przedsięwzięcia.