10
Poradnik PPP
Inwestycyjnego, Komisji Europejskiej, krajów członkowskich i kandydackich UE oraz niektó-
rych innych państw został powołany EPEC (The European PPP Expertise Centre).
W Polsce obecne ustawy, regulujące PPP i koncesje na roboty budowlane lub usługi, obowią-
zują od przełomu lat 2008/2009 i od tamtej pory mogliśmy obserwować powolny wzrost
przedsięwzięć przygotowywanych do realizacji z udziałem partnera prywatnego. Ta formuła
stanowi zarówno wyzwanie, jak i szansę na rozwój inwestycji w obliczu kryzysu finansów
publicznych.
Aspekty prawne
Instytucja PPP została wprowadzona do polskiego systemu prawnego po raz pierwszy ak-
tem z dnia 28 lipca 2005 r., który regulował zasady i tryb współpracy sektora publicznego
i prywatnego w ramach PPP. Mimo szans i nadziei jakie ze sobą niosła w praktyce nie zdała
jednak egzaminu – w oparciu o jej przepisy nie zrealizowano żadnej inwestycji.
Dopiero obecnie obowiązująca ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-
-
prywatnym oraz, wprowadzona niemal równocześnie, ustawa z dnia 9 stycznia 2009 r.
o koncesji na roboty budowlane lub usługi, są efektywnym narzędziem rzeczywistej realizacji
projektów partnerstwa publiczno-prywatnego.
Obie ustawy, adresowane do instytucji publicznych, zrywają z dotychczasowym forma-
lizmem procesu przygotowania przedsięwzięcia i wyboru partnera prywatnego, dając pod-
miotom publicznym możliwość zdecydowanie bardziej elastycznego postępowania, umożli-
wiając tym samym rozwój tej metody realizacji zadań publicznych, jako alternatywnej wobec
finansowania tradycyjnego.
Warto przy tym wskazać, że tak jak Ustawa o PPP określa ogólne ramy obszaru współ-
pracy pomiędzy podmiotem publicznym i partnerem prywatnym (PPP
sensu stricto
),
tak
Ustawa o koncesji ma charakter proceduralny (przedmiotem jej regulacji jest tryb wyboru
koncesjonariusza).
Oba akty prawne wykazują jednak pewne cechy wspólne, charakterystyczne dla współpra-
cy typu PPP, a są to przede wszystkim:
współpraca podmiotu publicznego i partnera prywatnego oparta na wielo-
letniej (długoterminowej) umowie;
współpraca obejmująca wspólną realizację przedsięwzięcia, którego zakres
dotyczy kilku etapów realizacji inwestycji (np. budowa i eksploatacja wybu-
dowanego składnika majątkowego);
współpraca zmierzająca do osiągnięcia wspólnego celu;
współpraca oparta na optymalnym podziale zadań i ryzyk;
współpraca generująca konkretne korzyści dla interesu publicznego (dodat-
kową wartość) – ze względu na specyfikę jednej ze stron umowy (podmiot
publiczny).