9
CZĘŚĆ 1: Wprowadzenie do tematyki PPP
w «większej wspólnocie » – niezależnie od tego, czy jako «większą wspólnotę » traktujemy
Unię, państwo, czy społeczeństwo”⁹.
Wraz z myślą Kościoła rozwijało się nowe podejście do ekonomiki, m.in. tzw. „reagano-
mika”¹⁰, która oznaczała zniesienie interwencjonizmu, „a jego istotnym aspektem stała się
deregulacja, to jest zniesienie reglamentacji w wielu dziedzinach życia gospodarczego
i społecznego. (...)”¹¹. Doktryna ta określała administrację jako opportunity state (państwo
stwarzania możliwości), które powinno zapewnić mieszkańcom jedynie minimum egzysten-
cji jednocześnie stwarzając warunki osiągnięcia dobrobytu, a nie bezpośrednio świadczyć
na rzecz obywateli¹². Jak wskazują H. Izdebski i M. Kulesza, podejmuje się próby „ekono-
mizacji” administracji świadczącej poprzez „zaprzestanie w całości lub części finansowania
jej z budżetu (...) i przeniesienie ciężaru kosztów na użytkowników, którzy ponoszą opłaty
za korzystanie z tych usług”¹³. Przy czym nie jest to „równoznaczne z odrzuceniem odpowie-
dzialności publicznej za standard i powszechną dostępność tych usług – jeżeli stwarza się
odpowiednie mechanizmy finansowe”¹⁴.
W dokumentach Unii Europejskiej formalny zapis, dotyczący zasady subsydiarności pojawił
się w art. 1 (dawny A) nowelizacji prawa pierwotnego, dokonanej przez Traktat z Maastricht
w 1992 r.¹⁵. Zaznaczono tam, że gminy i regiony „w ramach wdrażania subsydiarności
przejmują część narzędzi makroekonomicznych państwa”¹⁶.
Lata 90 r. XX w. zapoczątkowały rozwój projektów typu
project finance
.
W1992 r. wWielkiej
Brytanii wdrożono program rządowy nazwany Private Finance Initiative.
¹⁷
W jego ramach
zawierane były umowy koncesyjne, w których podmiotowi prywatnemu, w zamian za przeję-
cia ryzyka, umożliwiano realizację inwestycji publicznej i czerpanie pożytków z przysługują-
cego mu prawa do eksploatacji majątku.
Obecnie finansowanie typu
project finance
praktykowane jest na całym świecie. Publiczno-
-
prywatna współpraca coraz częściej wdrażana jest w różne sektory gospodarki, takie jak
infrastruktura sportowa, budownictwo komunalne, szpitale, szkoły, infrastruktura sieciowa, re-
witalizacja i zagospodarowanie obszarów miejskich i inne
¹⁸
.
Formułę PPP jako sposób finansowania inwestycji przewiduje obecnie także szereg do-
kumentów i wytycznych Unii Europejskiej. W 2008 r. z inicjatywy Europejskiego Banku
9.
AleksandraWiktorowska „Prawne determinanty samodzielności gminy. Zagadnienia administracyjnoprawne”,
wyd. Liber, Warszawa, 2002 r., s. 22.
10.
H. Izdebski „Historia administracji”, wyd. Liber, Warszawa, 1999 r., s. 184.
11.
Tamże, s. 184 – 185.
12.
Por. tamże, s. 187.
13.
H. Izdebski, M. Kulesza, „Administracja publiczna. Zagadnienia ogólne”, wyd. Liber, Warszawa, 1999 r.,
s. 91.
14.
Tamże, s. 91.
15.
Por. Małgorzata Perzanowska – Zamajtys „Europejski samorząd terytorialny” w: „Integracja europejska.
Wprowadzenie”, wyd. Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa, 2002 r., s. 426
16.
Tamże, s. 427.
17.
Por. M. Bejm (red.), P. Bogdanowicz, P. Piotrowski, Ustawa o partnerstwie publiczno-prywatnym, op. cit.,
s. 17, B. Korbus (red.), praca zbiorowa, op. cit., s. 28.
18.
Por. M. Bejm (red.), P. Bogdanowicz, P. Piotrowski, Ustawa o partnerstwie publiczno-prywatnym, op. cit.,
s. 18.